Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε πει πως «αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
Κάπως έτσι, γεννήθηκε και η συλλογιστική πίσω από τον τίτλο του ντοκιμαντέρ αυτού.
Αν αποσυνθέσεις έναν αθλητή σε κομμάτια, τι μένει;
Η σπίθα που έδωσε φως σε όλα.
Τα όνειρα που άρχιζαν να δίνουν το κίνητρο για το κάθε επόμενο βήμα.
Τα λάθη που έδωσαν τα μαθήματα, τα οποία διαμόρφωσαν τον χαρακτήραν και το μυαλό.
Οι θυσίες που έγιναν στην πορεία όσο κι αν πόνεσαν.
Και κάπως έτσι, στο τέλος δημιουργείται ένας ολοκληρωμένος αθλητής.
Παίρνοντας, λοιπόν, το «Α» από τη λέξη Αθλητής, το «Θ» από τη λέξη «Θυσίες», το «Λ» από τη λέξη «Λάθη», το «Ο» από τη λέξη «Όνειρα» και το «Σ» από τη λέξη σπίθα, σχηματίζεται ο «ΑΘΛΟΣ».
Η λέξη που ίσως αντικατοπτρίζει περισσότερο από κάθε άλλη τη ζωή ενός αθλητή.
Ούτε τα μετάλλια, ούτε οι επιτυχίες, ούτε τα βάθρα, ούτε τίποτα.
Ο αθλητισμός είναι αγώνας, δοκιμασία, είτε σωματική είτε πνευματική, για κάτι ανώτερο από εμάς.
Ένας άθλος.
