Για μένα ο αθλητισμός ξεκίνησε πολύ πριν τον δω μέσα από μια οθόνη.
Ξεκίνησε σε μια πισίνα, σε μικρή ηλικία, με τις πρώτες βουτιές και τις αμέτρητες διαδρομές μέσα στο νερό.
Συνεχίστηκε αργότερα στον στίβο, τρέχοντας αποστάσεις αντοχής και μαθαίνοντας τι σημαίνει να πιέζεις τον εαυτό σου λίγο περισσότερο κάθε φορά.
Και για πολλά χρόνια βρέθηκε και σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, με φίλους, φωνές και τη χαρά που έχει το παιχνίδι όταν είσαι παιδί.
Ο αθλητισμός για μένα ήταν πάντα εμπειρία.
Ήταν η αίσθηση της προσπάθειας, η χαρά της συμμετοχής, η επιμονή όταν κάτι δεν έβγαινε όπως το είχες φανταστεί.
Μεγαλώνοντας άρχισα να βλέπω τον αθλητισμό και από μια άλλη πλευρά. Όχι μόνο ως θεατής ή ως παιδί που παίζει, αλλά ως ιστορία ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους σε έναν στόχο.
Και τότε άρχισε να με ενδιαφέρει κάτι βαθύτερο.
Η διαδρομή πίσω από την επίδοση.
Οι στιγμές που δεν καταγράφονται στα αποτελέσματα.
Οι εμπειρίες που διαμορφώνουν έναν αθλητή πολύ πριν τον δούμε να αγωνίζεται.
Ο «Άθλος» γεννήθηκε από αυτή τη σκέψη.
Από την ανάγκη να ακούσουμε τις ιστορίες πίσω από την προσπάθεια.